Pazari shqiptar: sport olimpik pa medalje

Nëse Komiteti Olimpik Ndërkombëtar do e njihte pazarin si disiplinë sportive, Shqipëria do garonte për medalje në çdo Olimpiadë. Italianët kanë futbollin, brazilianët kanë sambën, ne kemi atë moment kur shitësi thotë "€500" dhe blerësi përgjigjet "€350" pa kursim mendor. Anatomi e një rituali kombëtar.

Faza 1: Hapja diplomatike

Pazari nuk fillon kurrë me çmim. Fillon me një kompliment. Çdo blerës që njihet me kulturën e di këtë.

"E ke mbajtur shumë mirë." "Foto janë profesionale, duket si i ri." "Shihet që e ke përdorur me kujdes."

Shitësi e di që pas komplimenteve vjen pyetja. Pyetja vjen.

"E fundit, sa zbret?"

Përkthim diplomatik: "Po të bëj nder duke të bërë pazar." Nga ky moment, biseda nuk është më për çmimin. Është për dinjitetin e të dyja palëve.

Faza 2: Strategjia e "shokut"

Çdo pazar serioz përfshin një person të tretë që nuk është aty. Mund të jetë kushëriri, motra, shoku, ose "një djalë që njoh në Bllok". Funksioni i tij: të mbajë presionin pa qenë i pranishëm.

"Kushëriri im e ka të njëjtin €100 më pak." "Shoku im që punon në import, do më marrë një të ri me €50 më shumë." "Motra ime ka qenë në Itali javën e kaluar dhe i kanë thënë që këto kushtojnë gjysmën."

Shitësi e di që asnjëri prej tyre nuk ekziston. Blerësi e di që shitësi e di. Të dy vazhdojnë sikur ekzistojnë. Ky është teatri.

Faza 3: Largimi falso

Kur pazari ngec, dikush duhet të largohet. Zakonisht është blerësi.

"Faleminderit, do mendohem dhe ju marr ndesh."

Përkthim: "Po prit 5 minuta dhe ji gati të zbresësh."

Shitësi i mirë e di që largimi është falso. Mban qëndrim. Përgjigjet:

"S'ka problem, është aty kur të kthehesh."

Pas tre minutash, blerësi kthehet me një numër të ri. Pazari ka kaluar fazën më të vështirë.

Faza 4: Përdorimi i defekteve

Të mëtejmë, blerësi gjen defekte. Defektet bëhen heroët e pazarit.

"Po, por bateria duhet ndërruar."

Shitësi: "Po, por kushton €30."

Blerësi: "Tek mua kushton €60." (Kjo është gënjeshtër e qartë; bateritë kushtojnë rreth €25-40. Por gënjeshtra nuk është krim në pazar; është taktikë.)

Shitësi: "Atëherë po, mund të zbres €20."

Lëvizje e qartë. Pazari ka kaluar gjysmën.

Faza 5: Mbyllja e shtrëngimit

Tani fillon pjesa interesante. Shitësi ka thënë €450 fillimisht. Blerësi ka filluar me €300. Të dy janë në €380. Të dy e dinë që pika e mbylljes është €400.

Blerësi: "E mbyllim me €390?" Shitësi: "€400 dhe e mbyllim." Blerësi: "€395?" Shitësi heq dorën. "€400. Mbyll syrin për diferencën që do më kushtonte në Postoje sikur ta riposhtoja."

Heqja e dorës është gjëja më e fortë në pazarin shqiptar. Blerësi e di që po pranon. Heq dorën e tij. "Dakord. €400."

Faza 6: Komenti i fundit

Pazari nuk mbaron me transferin. Mbaron me një koment të rastësishëm gjatë ndërrimit të çelësave ose paketës.

"E paske blerë shumë mirë." (Shitësi, duke shtypur) "Po. Edhe ti e shitur mirë." (Blerësi, duke shtypur prapë)

Të dy gënjejnë pak. Të dy e dinë. Të dy ikin të kënaqur. Ky është triumfi i pazarit: askush nuk humbet, që të dy fitojnë diçka, dhe asgjë nuk thuhet plotësisht.

Pse pazari nuk është negociim

Negociimi anglo-saksoni është biznes. Pazari shqiptar është ritual. Ka rregulla të pashkruara:

• Asnjëri nuk pranon çmimin e parë.
• Të dy duhet të lëvizin.
• Nuk ka humbës; ka të kënaqur.
• Heshtjet e gjata kanë rëndësi sa fjalët.
• Largimi falso pranohet si pjesë e koreografisë.

Nëse vjen nga jashtë dhe pranon çmimin e parë në Shqipëri, nuk ke fituar para. Ke fyer shitësin. "S'do bëjë pazar fare?" mendon ai. "Më besoj se po më vjedh, apo nuk më respekton?"

Si ta luaj mirë

Tre rregulla që funksionojnë në çdo pazar shqiptar:

1. Mos pranoni çmimin e parë. Lëvizni 10-15% poshtë, edhe nëse çmimi ju duket i drejtë. Shitësi pret këtë.
2. Mos jepni minimumin tuaj real. Mbani 5-10% rezervë për lëvizjen finale.
3. Largoheni nëse pazari bëhet i pakëndshëm. Flamujt e kuq ekzistojnë edhe te pazari.

Lexo si të negociosh çmimin për teknikat e detajuara. Dhe kur je gati, hap kërkimin dhe luaj sportin që baballarët tanë na e mësuan.